Zajady to problem każdego z nas. Wylecz się razem z nami!

Zajady to bolesne, czerwone pęknięcia w kącikach ust. Są one wywołane przez grzyby i bakterie oraz przez mechaniczne urazy i alergie. Zazwyczaj początkowo występuje wysuszenie skóry w obszarze kącików ust, następnie naskórek pęka i pojawia się stan zapalny. Nieleczone zajady utrzymują się przez kilka tygodni i mogą powodować poważne następstwa. Sprawdź, jak leczyć zajady.

Zajady – przyczyny i objawy

Zajady to stan zapalny kącików ust, który może mieć różne podłoże. Głównymi przyczynami są:

  • infekcja bakteryjna,
  • niedobór witamin grupy B,
  • antybiotykoterapia,
  • spadek odporności,
  • zakażenie spowodowane przez drożdżaki,
  • cukrzyca,
  • otyłość,
  • alergia,
  • brak higieny jamy ustnej.

Do głównych objawów świadczących o zajadach, należą bolesne pęknięcia i nadżerki umiejscowione w obrębie śluzówki kącików ust. Innymi chorobowymi symptomami są m.in. pieczenie i mrowienie, a także widoczne zaczerwienienie świadczące o stanie zapalnym. 

Sposoby na zajady – dieta

Jest wiele sposobów na pozbycie się zajadów. Podstawowym i skutecznym rozwiązaniem na ich zapobieganie jest prawidłowa dieta. Spożywanie większej ilości warzyw i owoców oraz suplementowanie diety witaminą B12 lub żelazem to podstawa walki z zajadami. W czasie leczenia zajadów, należy ograniczyć ilość wypijanej kawy, która wypłukuje z organizmu cenne minerały. Z diety trzeba również wyeliminować alkohol i pikantne potrawy, które dodatkowo podrażniają kąciki ust oraz słodycze, które są źródłem cukru, stanowiącego idealną pożywkę dla drobnoustrojów, wywołujących ten stan zapalny. 

Domowe sposoby na zajady 

Podstawową zasadą w leczeniu zajadów powinno być ukierunkowanie terapii pod względem przyczyny, która wywołuje owe schorzenie. Należałoby więc zastosować środki przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne, lecz zanim sięgniemy po nie, należy wypróbować domowe sposoby na zajady. Należą do nich m.in.:

    • Aloes – zapobiega m.in. namnażaniu się bakterii, przyspiesza regenerację skóry oraz działa odkażająco. 
    • Czosnek – działa przeciwgrzybicznie i bakteriobójczo. Można go stosować miejscowo w formie papki do nacierania, jak i dostarczać do wewnątrz w potrawach. Musimy pamiętać o zachowaniu umiaru, czosnek spożywany w nadmiarze może działać szkodliwie, a stosowany miejscowo w dużych ilościach może spowodować podrażnienia.
  • Miód – ma działanie przeciwzapalne, dzięki czemu przyspiesza gojenie się zajadów. Wystarczy połączyć łyżkę miodu z kilkoma kroplami tranu. Miksturę należy nałożyć na bolesne miejsce przed snem i przykryć jałowym gazikiem. Okład trzymać przez około 15 minut, nie zmywając go.
  • Olej z pestek winogron – zawiera duże ilości witaminy B, a także natłuszcza i odżywia skórę.
  • Ogórek – warzywo to ma właściwości regeneracyjne i zapobiega namnażaniu się bakterii. Wystarczy przykładać na chore miejsca jego świeży plastek.
  • Olejek lawendowy lub z drzewa herbacianego – środek o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym, który likwiduje drobnoustroje i zapobiega dalszemu rozwojowi. 
  • Masło – natłuszcza i regeneruje. Dostarcza dużo witaminy A, D i E.

 

 

Wybieramy najlepszy lek na uspokojenie bez recepty (ranking)

Zarówno codzienny, jak i przewlekły stres, może fatalnie odbić się na naszym samopoczuciu i zdrowiu. Obniża naszą odporność i jakość obowiązków, które wykonujemy. Z tego powodu często sięgamy po lek na uspokojenie. Warto w związku z tym dowiedzieć się jakie środki można dostać na rynku i wpłynąć dzięki nim na poprawę swojego samopoczucia. My wybieramy najlepszy lek na uspokojenie bez recepty (ranking).

Leki na uspokojenie bez recepty – na co zwrócić uwagę

Lek na uspokojenie jest zwykle wybierany, gdy potrzebujemy się zrelaksować, a nasz umysł jest zbyt spięty. Taki preparat może być polecany przez lekarza w przypadku problemów ze snem lub przy pojawiających się stanach lękowych. Przede wszystkim należy stosować się do wytycznych specjalisty i informacji zawartych w ulotce. Branie środków zgodnie z zaleceniami pozwala uniknąć negatywnego wpływu na organizm oraz uzależnienia. Zobaczmy bardziej szczegółowo, jak działają takie środki i na co zwrócić uwagę? Przy okazji znajdziemy lek na uspokojenie bez recepty (ranking).

Lek na uspokojenie bez recepty występuje pod różnymi formami. Możemy nabyć jako tabletki, herbaty, syropy oraz zioła. Grunt, żeby działały bezpiecznie i zgodnie z przeznaczeniem. Znajdziemy je w ofercie aptek stacjonarnych i internetowych, w wygodny dla nas sposób. Stosowanie zgodnie z zaleceniami pozwala zmniejszyć negatywne skutki przewlekłego napięcia oraz gwałtownego stresu. 

Preparaty bez recepty nie posiadają wysokich stężeń środków aktywnych, dlatego nie trzeba ich spożywania, każdorazowo konsultować ze specjalistą. Obniżona nerwowość, lepszy sen, czy zmniejszenie nadmiernego pobudzenia, znacząco wpływa na jakość naszego codziennego funkcjonowania.  Przykłady odpowiednich preparatów znajdują się w kolejnych akapitach. 

Ziołowe leki na uspokojenie

Lek na uspokojenie bez recepty to przede wszystkim preparat ziołowy, o delikatnym, ale dłuższym czasie oddziaływania. Wpływ składników jest potwierdzony odpowiednimi badaniami, ale również poprzez znajomość tradycyjnego ziołolecznictwa. Charakterystyką takiego preparatu jest brak efektów ubocznych, wynikający z odpowiedniej kombinacji ziół i ich stężeń. Składniki i substancje pochodzą zazwyczaj z regulowanych, naturalnych zbiorów, dlatego nie należy się obawiać chemicznych dodatków. Bardzo dobrze sprawdzają się u osób, którym zależy na poprawie samopoczucia, ale jednocześnie nie chcą obciążać organizmu trudnymi do przetworzenia substancjami. Można je nabyć jako tabletki, herbaty uspokajające oraz syropy. Jednym z takich preparatów jest kozłek lekarski. 

Leki na uspokojenie – ranking

Lek na uspokojenie to środek dostępny bez recepty, który obniża nerwowość, uspokaja i poprawia jakość snu. Jest chętnie wybierany przez klientów aptek i sklepów zielarskich. Kluczem jest tutaj skuteczność i delikatność działania, które nie wywierają inwazyjnego wpływu na organizm. Do preparatów wartych uwagi należy zaliczyć Neuromood, Stabliss, Valerin Max oraz Nervomix Forte. Należy pamiętać o mądrym dawkowaniu i stosowaniu się do zaleceń producenta preparatu. 

 

Wybieramy najlepszy lek na potencję bez recepty (ranking)

Każdy z panów chce być zawsze w gotowości i stanąć na wysokości zadania w sytuacjach intymnych. Jednak stres i przemęczenia mogą negatywnie wpłynąć na łóżkową formę. Na szczęście istnieje możliwość wsparcia własnego organizmu. Lek na potencję może przyjąć ziołową lub syntetyczną formę, która ma na celu przywrócić zadowolenie z aktywności seksualnej. Dostępny na rynku lek na potencję bez recepty posiada zazwyczaj skoncentrowane wyciągi z roślin. Pozostałe zawierają jedną z substancji aktywnych – sildenafil lub prasteron. Które preparaty są najbardziej pomocne? 

Lek na potencję bez recepty – jak działa?

Istnieje sporo różnych rodzajów leków, które stosuje się w przypadku zaburzeń erekcji. Każdy z nich działa inaczej. Nie zmienia się jedno – poprawiają jakość i wspomagają aktywność seksualną, dzięki stymulowaniu przepływu krwi do penisa. Warto wspomnieć, że tak jak w przypadku leków na receptę, lek na potencję posiada substancje aktywne, które wpływają na nasz organizm i warto skonsultować z lekarzem jego stosowanie. Dotyczy to przede wszystkim osób z chorobami serca. Preparaty, oprócz niwelowania stresu oraz zwiększania przepływu krwi, blokują także aktywność niektórych enzymów w ciele, które są przyczyną zaburzeń erekcji. Jaki lek na potencję bez recepty będzie najlepszy? Sprawdźmy ich rodzaje.

Ziołowy lek na potencję bez recepty (ranking)

Część dostępnych preparatów jest stworzona z substancji o naturalnym pochodzeniu. Dla osób dbających o zdrowie i dietę nie będzie zaskoczenia, że wykorzystywane są żeń-szeń, maca, a także cytryniec chiński oraz buzdyganek naziemny. Ich działanie to przede wszystkim stymulowanie organizmu. Lek na potencję z ziołami będzie zwiększać libido i zwiększy wrażliwość na bodźce i strefy erogennej oraz doda sił. Skuteczność preparatów zależy od osoby przyjmującej i sprawdza się głównie przy długotrwałym stosowaniu tych substancji. Ziołowy lek na potencję bez recepty nie będzie działał więc doraźnie, lecz oczekiwanych rezultatów należy się spodziewać po przeprowadzeniu około sześcio- do ośmio-tygodniowej kuracji. Do polecanych produktów z tego przedziału można zaliczyć: Permen King, Erekton Fast oraz Faluman Forte.

Lek na potencję bez recepty (ranking) – sildenafil i prasteron

Lek na potencję o doraźnym działaniu to zazwyczaj tabletki zawierające sildenafil lub prasteron. Lek na potencję bez recepty z sildenafilem działają analogicznie do Viagry. Preparat taki rozkurcza naczynia krwionośne w penisie, dzięki czemu więcej krwi do niego napływa w czasie podniecenia. Zaczynają działać, jeśli wcześniej wystąpiło podniecenie. Tabletka działa zazwyczaj po pół godziny, a jej efekt jest widoczny do czterech godzin.  Do polecanych produktów możemy zaliczyć m.in. Maxigra Go oraz Mensil.

Drugi rodzaj substancji aktywnej to prasteron. Sprawdza się u Panów po 40 roku życia, u których występuje niedobór naturalnego hormonu steroidowego – prasteronu. Z budowy jest podobny do testosteronu i łatwo się w niego przekształca. Zazwyczaj używany w długotrwałej kuracji. Na rynku znajduje się w preparacie Stymen. 

Wybieramy najlepsze tabletki na wypadanie włosów (ranking)

Wypadanie włosów odnosi się do niewielkiego lub średniego wypadania włosów. W przeciwieństwie do całościowego wypadania włosów – przerzedzenie włosów niekoniecznie powoduje łysienie. Daje jednak wrażenie, że nasze włosy na głowie są cieńsze, rzadkie i znacznie ich ubywa. Przerzedzenie włosów odbywa się stopniowo, co oznacza, że masz czas na określenie przyczyn i znalezienie najlepszych metod leczenia. Istnieją liczne zabiegi pomagające w tej sytuacji. Oprócz tego my wybieramy najlepsze tabletki na wypadanie włosów (ranking) – sprawdź co możemy polecić. 

Wypadanie włosów – przyczyna

Wypadanie włosów może być spowodowane nawykami stylu życia, genetyką lub ich kombinacją. Za niektóre przypadki mogą być również odpowiedzialne schorzenia. Należy wziąć pod uwagę, że utrata 50 do 100 włosów dziennie jest normalna. Zwyczaje związane ze stylem życia są kluczowym czynnikiem przyczyniającym się do przerzedzania włosów. Obejmują one:

  • Przeciążenie włosów. Obejmuje to zabiegi kolorystyczne, trwałej ondulacji, środki relaksujące i wiele innych.
  • Używanie produktów do włosów, takich jak spraye i żele do włosów o ekstremalnym działaniu. Kolor tymczasowy może być również zbyt szkodliwy.
  • Zbyt ciasno związane włosy – niezależnie od tego, czy masz na sobie coś do zrobienia, czy związujesz włosy w kucyk, aby ćwiczyć, można w trakcie tej czynności pociągnąć za włosy i oderwać je od mieszków włosowych, powodując z czasem ich przerzedzenie.
  • Zła suplementacja – niewystarczająca ilość żelaza, kwasu foliowego i innych minerałów w diecie. Wszystko to przeszkadza mieszkom naturalnie wytwarzać włosy.
  • Doświadczanie niekontrolowanego stresu – stres jest tutaj bardzo istotnym czynnikiem. Związany jest ze wzrostem poziomu hormonów, takich jak kortyzol. Zbyt dużo hormonu stresu może zabijać nowe włosy, które próbują wyrosnąć z mieszków włosowych.

Na przerzedzenie włosów wpływa także dziedziczenie i inne kwestie medyczne. Taka sytuacja przytrafia się również kobietom, które niedawno rodziły lub odstawiły tabletki antykoncepcyjne, przechodzą zmiany hormonalne. Ponadto obserwuje się to u osób, które znacznie schudły w krótkim czasie, są leczone na choroby autoimmunologiczne lub mają problemy z układem odpornościowym, czy cierpią na choroby skórne. Co można zrobić na wypadanie włosów? My sprawdzamy najlepsze tabletki na wypadanie włosów (ranking) oraz domowe metody na przeciwdziałanie przerzedzeniu włosów.  

Wypadanie włosów – co możesz zrobić?

Wypadanie włosów w większości przypadków można leczyć w domu. Rozważ zastosowanie poniższych metod i wsparcie ich odpowiednią suplementacją. Do domowych sposobów na przerzedzenie włosów można zaliczyć:

  • masaż skóry głowy,
  • olejki eteryczne (lawenda, rozmaryn i tymianek) – przed kuracją sprawdź, czy występują reakcje alergiczne,
  • szampony na wypadanie włosów,
  • zestawy / kompleksy witamin, pozwalające na uzupełnienie mikroelementów w diecie (żelaza, kwasu foliowego i cynk),
  • kwas foliowy,
  • biotyna,
  • kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6.

Tabletki na wypadanie włosów (ranking)

Nim zdecydujesz się na konkretny preparat na wypadanie włosów, należ dobrze przeanalizować, z czego wynikają problemy. Czy jest to odżywianie, anemia, problemy skórne, albo stres i zła jakość odpoczynku. Pozwoli to dobrać odpowiednią suplementację pod przyczynę przypadłości. Przeanalizowaliśmy tabletki na wypadanie włosów (ranking) i możemy polecić siedem produktów dostępnych bez recepty. Są to: Revalid, Biotebal, Skrzypovita, Doppel herz aktiv Na włosy + Biotyna, Vitapil, Merz Special oraz Vitabella.

Wybieramy najlepsze tabletki na odchudzanie (ranking)

Problem z nadwagą i zrzuceniem nadmiernej masy ciała, to jeden z powszechniejszych problemów dla kobiet i mężczyzn we współczesnym świecie. Zrzucenie zbędnych kilogramów jest wymagającym wyzwaniem, szczególnie w perspektywie obecnego trybu życia większości z nas – stres, pośpiech, siedząca praca. osoby, które chcą pozbyć się nadmiaru tłuszczu sięgają po tabletki na odchudzanie. Ze względu na duże zainteresowanie, wybieramy najlepsze tabletki na odchudzanie (ranking)

Wyzwania odchudzania

Eliminacja nadmiernych kilogramów i problemy z nadwagą mogą oddziaływać na wiele stref naszego życia, m.in.:

  • zdrowie,
  • stan psychiczny,
  • życie seksualne,
  • związek partnerski,
  • samoocenę i pewność siebie,
  • funkcjonowanie w życiu codziennym. 

Proces odchudzania, to umiejętne połączenie kilku elementów –  właściwej diety, dopasowania ćwiczeń fizycznych oraz dopasowania suplementacji. Jednymi z nich są tabletki na odchudzanie, które ułatwiają ten proces oraz wspomagają spalanie tłuszczu. My wybieramy najlepsze tabletki na odchudzanie (ranking), ze szczególnym uwzględnieniem tych, wykorzystujących naturalne składniki, które nie są zagrożeniem dla zdrowia. 

Tabletki na odchudzanie – jak działają

Dostępne na rynku bez recepty tabletki na odchudzanie, to przede wszystkim preparaty ziołowe, sprawdzone, które sprawdzają się przy regularnym stosowaniu. Jak w przypadku wielu substancji, mają różny sposób oddziaływania na organizm człowieka. Wybieramy najlepsze tabletki na odchudzanie (ranking),  dlatego ważne być świadomym, jakie są ich rodzaje.  Preparaty te zazwyczaj:

  • tłumią apetyt,
  • pozwalają spalać zmagazynowany w organizmie tłuszcz,
  • nie pozwalają na przekształcanie substancji odżywczych w tkankę tłuszczową. 

Tabletki na odchudzanie – ranking

Problemy z nadmiarem tkanki tłuszczowej i jej usunięciem z ciała są istotnym problemem dzisiejszych czasów. Staramy się pozbyć problemu stosując tabletki na odchudzanie. Jednak warto zrozumieć źródło swojego problemu. Czynniki oddziałujące na niewłaściwy metabolizm w ciele, to przede wszystkim tryb życia (korzystanie z komunikacji, mała aktywność fizyczna, stres i pośpiech). Do tego dochodzi niewłaściwa dieta (jemy za dużo, jemy dla samej przyjemności jedzenia, nie uwzględniając potrzeb energetycznych ciała, nie równoważymy składników diety w posiłkach, zwracając uwagę na mikroelementy). Ponadto dochodzą czynniki środowiskowe – zanieczyszczenia powietrza, wody oraz jedzenia. Bardzo ważną rolę odgrywa tutaj stres, który zaburza pracę metabolizmu i wzmaga często uczucie łaknienia. Stąd powszechne powiedzenie o zajadaniu stresu. Aby wspomóc proces chudnięcia, wybieramy najlepsze tabletki na odchudzanie (ranking), z uwzględnieniem ich składu. Powinniśmy szczególną uwagę zwrócić na produkty zawierające:

  • ekstrakt z mango,
  • herbaty odchudzające (zielone herbaty),
  • wyciągi z zielonej kawy,
  • preparaty rozgrzewające (zawierające domieszkę pieprzu, cayene, chili),
  • substancje z jagodami Goji oraz malinami,
  • oraz suplementy zawierające L-kreatyninę.

Szybka utrata masy jest możliwa, jednak trzeba pamiętać także o naszym bezpieczeństwie. Zdrowe odchudzanie pozwala na zrzucenie do 2 kg masy ciała w ciągu tygodnia. 

Rehabilitacja po udarze to rzecz konieczna

Rehabilitacja po udarze jest ważną częścią powrotu do zdrowia po udarze. Dowiedz się, co wiąże się z rehabilitacją po udarze. Celem rehabilitacji po udarze jest pomoc w nauce umiejętności utraconych, gdy udar wpłynął na część mózgu. Rehabilitacja może pomóc odzyskać niezależność i poprawić jakość życia. Nasilenie powikłań po wylewie i zdolność każdej osoby do wyzdrowienia są bardzo różne. Naukowcy odkryli, że osoby biorące udział w ukierunkowanym programie rehabilitacji po udarze osiągają lepsze wyniki niż większość osób, które nie mają rehabilitacji po udarze. Dlaczego jeszcze rehabilitacja po udarze to rzecz konieczna?

Co obejmuje rehabilitacja po udarze?

Istnieje wiele podejść do rehabilitacji po udarze. Plan rehabilitacji będzie zależeć od części ciała lub od utraconych zdolności wynikających z przebytego wylewu. Zabiegi mogą obejmować bardzo szeroką gamę czynności. Można do nich zaliczyć:

  • Ćwiczenia motoryczne. Trening mobilności.
  • Terapię wywołaną ograniczeniami.
  • Funkcjonalną stymulacją elektryczną.
  • Technologię robotyczną w pomocy wykonywania powtarzalnych ruchów.
  • Bezprzewodowe monitorowanie aktywności.
  • Wirtualną rzeczywistość. Korzystanie z gier wideo i innych terapii komputerowych wymaga interakcji z symulowanym środowiskiem czasu rzeczywistego.
  • Terapię zaburzeń poznawczych.
  • Terapię zaburzeń komunikacyjnych – logopedia.
  • Ocenę psychologiczna i leczenie.
  • Terapie eksperymentalne – nieinwazyjną stymulację mózgu, terapie biologiczne (np. komórki macierzyste), medycynę alternatywną (np. ziołolecznictwo i akupunktura).

Rehabilitacja po udarze – najważniejsze elementy

Rehabilitacja po udarze powinna rozpocząć się najszybciej jak to możliwe. Zwiększa to prawdopodobieństwo, że odzyskane zostaną utracone zdolności i umiejętności. Czas trwania rehabilitacji po udarze zależy od ciężkości udaru i powiązanych powikłań. Niektóre osoby, które przeżyły udar, szybko się regenerują. Jednak większość potrzebuje jakiejś formy długoterminowej rehabilitacji po udarze, trwającej prawdopodobnie miesiące lub lata. Plan rehabilitacji będzie się zmieniał podczas rekonwalescencji, gdy osoba nabędzie na nowo umiejętności i zmienią się jej potrzeby. Dzięki ciągłej praktyce można z czasem powrócić do pełnej sprawności. Szybkość powrotu do zdrowia jest na ogół najwyższa w pierwszych tygodniach i miesiącach po udarze. Istnieją jednak dowody na to, że wydajność może poprawić się nawet w 12 do 18 miesięcy po udarze. Powrót do zdrowia po udarze może być długim i frustrującym doświadczeniem. Po drodze ludzie napotykają liczne trudności i mierzą się z ograniczeniami własnego ciała i psychiki. Poświęcenie i chęć pracy na rzecz poprawy pomoże jednak uzyskać zadowalające efekty. Specjaliści zalecają od samego początku:

  • ustabilizowanie stanu zdrowia,
  • kontrolowanie warunków zagrażających życiu,
  • działania zapobiegające kolejnemu udarowi,
  • ograniczenie występowania wszelkich powikłań związane z udarem,
  • w szpitalu rehabilitacja po udarze jest powszechna od 24 do 48 godzin po udarze.

Najlepsze ćwiczenia na rwę kulszową w ciąży

Rwa kulszowa, znana również jako zespół korzeniowy lędźwiowo-krzyżowy, jest spowodowana podrażnieniem nerwu kulszowego, który zaczyna się w odcinku lędźwiowym lub dolnej części kręgosłupa i kończy się w udzie. W przypadku rwy kulszowej możesz odczuwać ból w pośladkach i biodrze, które docierają do uda. Może to być głęboki, tępy ból lub ostry ból. Ból kulszowy może wahać się od łagodnego do silnego. Często ustępuje po leczeniu. Przypadłość jest szczególnie dolegliwa w przypadku kobiet w ciąży. Jakie są najlepsze ćwiczenia na rwę kulszową w ciąży? Sprawdźmy. 

Rwa kulszowa – przyczyna bólu 

Rwa kulszowa i wywołany przez nią ból jest zwykle spowodowany problemami z kręgosłupem lędźwiowym, takim jak wybrzuszenie lub przepuklina dysku. Może to być również spowodowane zmianami kostnymi, takimi jak zwężenie kręgosłupa, choroba zwyrodnieniowa stawów lub choroba zwyrodnieniowa dysku lub inny stan wpływający na kręgosłup zwany spondylolistezą. Rwa jest częstym zjawiskiem w przypadku kobiet w ciąży, gdzie płód wywiera nacisk na organy wewnętrzne, presję na nerw kulszowy, powodując objawy. Rwa kulszowa z powodu przepukliny dysku podczas ciąży nie jest powszechna. Jednak objawy podobne do rwy kulszowej są częste w bólu krzyża w czasie ciąży. W rzeczywistości od 50 do 80 procent kobiet odczuwa ból pleców podczas ciąży.

Objawy kulszowe mogą być również spowodowane napięciem mięśni i niestabilnymi stawami. Ból kości miednicy, problemy ze stawem krzyżowo-biodrowym i stan zwany zespołem piriformis, który jest problemem z jednym z mięśni pośladków, są częstymi przyczynami bólu kulszowego podczas ciąży. Wynika to ze wzrostu hormonów ciążowych, takich jak relaksyna, co może powodować rozluźnienie i rozciągnięcie więzadeł, struktur łączących kości ze stawami, szczególnie w okolicy miednicy. Waga dziecka może również zwiększać problemy ze stawem lub zespołem piriformis, ponieważ wywiera dodatkowy nacisk na miednicę i stawy biodrowe. Czasami pozycja dziecka może wywierać nacisk na nerw kulszowy. Jakie są najlepsze ćwiczenia na rwę kulszową w ciąży? Jak można przynieść sobie ulgę?

Najlepsze ćwiczenia na rwę kulszową w ciąży

Rwa kulszowa i leczenie bólu podczas ciąży obejmuje masaż, opiekę kręgarza i fizykoterapię. Samoleczenie bólu kulszowego podczas ciąży obejmuje ćwiczenia pomagające rozciągnąć mięśnie nogi, pośladków i bioder w celu zmniejszenia nacisku na nerw kulszowy. Niektórym osobom pomocne są również ćwiczenia w basenie.  Jakie są najlepsze ćwiczenia na rwę kulszową w ciąży w celu łagodzenia objawów dolegliwości?

    • Rozciąganie mięśni pośladkowych w siadzie. Usiądź na krześle z nogami płasko na ziemi. Jeśli dotyczy to lewej strony, połóż lewą kostkę na prawym kolanie. Trzymając prosto plecy, pochyl się do przodu, aż poczujesz rozciągnięcie pośladków. Przytrzymaj przez 30 sekund. Powtarzaj przez cały dzień.
    • Rozciągnięcie mięśni nóg, pośladków i pleców przy stole. Stań twarzą do stołu z nogami nieco szerzej rozstawionymi niż biodra. Pochyl się do przodu z rękami na stole. Trzymaj ręce prosto, a plecy płasko. Odciągnij biodra od stołu, aż poczujesz przyjemną rozciągliwość w dolnej części pleców i tylnej części nóg. Utrzymaj tę pozycję przez 30 sekund do 1 minuty. Powtarzaj dwa razy dziennie.
    • Gołębia poza. To popularna pozycja jogi. Połóż się na rękach i kolanach na podłodze. Przesuń prawe kolano do przodu, aby znalazło się między dłońmi. Odsuń lewą nogę do tyłu, trzymając stopę na podłodze. Umieść zwinięty ręcznik lub blok do jogi pod prawym biodrem. Ułatwi to rozciąganie i zapewni miejsce na brzuch. Pochyl się do przodu nad prawą nogą. Powoli opuść się w kierunku ziemi, kładąc poduszkę pod głowę i ramiona, aby zapewnić wsparcie. Przytrzymaj przez 1 minutę. Powtórz po drugiej stronie. Powtórz kilka razy w ciągu dnia.
    • Rozciąganie zginaczy bioder. Uklęknij na podłodze na dłoniach i kolanach. Stań jedną stopę przed sobą, aby biodro i kolano były pod kątem 90 stopni. Przesuwaj ciężar do przodu, aż poczujesz rozciąganie z przodu bioder i nóg z tyłu. Przytrzymaj przez 30 sekund, a następnie powtórz po drugiej stronie.
  • Walcowanie pośladków i ścięgien udowych na rolce piankowej. Połóż wałek piankowy na ziemi. Usiądź na wałku z pianki, opierając się rękami za sobą. Przełóż jedną stopę nad drugim kolanem. Powoli przesuwaj ciało tam iz powrotem po wałku z pianki, aż znajdziesz delikatne miejsce. Kontynuuj ten ruch przez obolały obszar przez 30 do 60 sekund. Powoli przesuwaj się po wałku piankowym, aż znajdziesz inny delikatny obszar.

 

 

Lepiej zapobiegać niż leczyć przed malarią! Zobacz jak

Malaria jest chorobą wywoływaną przez pasożyta, który jest przenoszony na ludzi przez ukąszenia zainfekowanych komarów. Ludzie cierpiący na malarię zwykle czują się bardzo chorzy, z objawami w postaci wysokiej gorączki i niezwykle mocnymi dreszczami. Każdego roku około 210 milionów ludzi zaraża się malarią, a około 440 000 osób umiera na tę chorobę. Większość przypadków śmiertelnych stanowią małe dzieci w Afryce.

 

Chociaż choroba występuje rzadko w klimacie umiarkowanym, malaria jest nadal powszechna w krajach tropikalnych i subtropikalnych. Światowi urzędnicy do spraw zdrowia starają się zmniejszyć zapadalność na malarię, dystrybuując moskitiery, aby chronić ludzi przed ukąszeniami komarów podczas snu. Naukowcy z całego świata pracują nad szczepionką zapobiegającą tej chorobie. Jak zapobiegać malarii?

Malaria – objawy

Malaria niezwykle doświadcza osoby chore. Niektórzy cierpiący na malarię mają cyklów „ataków”. Te zwykle rozpoczynają się od dreszczy, po których następuje wysoka gorączka, a następnie pocenie się i powrót do normalnej temperatury. Objawy malarii zwykle zaczynają się w ciągu kilku tygodni po ukąszeniu przez zainfekowanego komara. Jednak niektóre rodzaje pasożytów malarii mogą spać w ciele przez okres do jednego roku. Zakażenie malarią zazwyczaj charakteryzuje się następującymi objawami:

  • gorączka,
  • dreszcze,
  • ból głowy,
  • nudności i wymioty,
  • ból i zmęczenie mięśni,
  • intensywne pocenie się,
  • ból w klatce piersiowej lub brzucha,
  • kaszel.

Jak zapobiegać malarii? Najpierw przyjrzyjmy się czynnikom ryzyka.

Malaria – czynniki ryzyka

Jeśli podróżujesz do miejsc, w których malaria jest powszechna, podejmij kroki, aby zapobiec ukąszeniom komarów, nosząc odzież ochronną, środki odstraszające owady i śpiąc pod leczonymi moskitierami. Malaria to jednak choroba, którą w pewnym stopniu można przewidzieć. W zależności od odwiedzanego obszaru i indywidualnych czynników ryzyka zakażenia, można również zażywać leki zapobiegawcze przed podróżą, w jej trakcie i po niej. Należy mieć jednak na uwadze, że wiele pasożytów malarii jest obecnie odpornych na najczęstsze leki stosowane w leczeniu tej choroby.

Największym czynnikiem ryzyka rozwoju malarii jest zamieszkanie lub odwiedzanie obszarów, w których choroba jest powszechna. Istnieje wiele różnych odmian pasożytów malarii. Różnorodność powodująca najpoważniejsze komplikacje najczęściej występuje w:

  • krajach afrykańskich na południe od Sahary,
  • na subkontynencie azjatyckim,
  • w Nowej Gwinei, na Dominikanie i Haiti.

Jeśli chodzi o zarażenie – pasożyty wywołujące malarię wpływają na krwinki czerwone, ludzie mogą zarazić się malarią po ekspozycji na zakażoną krew, w tym:

  • przez komary,
  • od matki do nienarodzonego dziecka,
  • przez transfuzje,
  • dzieląc igły używane do wstrzykiwania narkotyków.

Jak zapobiegać malarii? Zobaczmy, co można zrobić profilaktycznie.

Malaria – profilaktyka i przeciwdziałanie chorobie

Jeśli mieszkasz lub podróżujesz do obszaru, w którym malaria jest powszechna, podejmij kroki, aby uniknąć ukąszeń komarów, które są najbardziej aktywne od zmierzchu do świtu. Aby uchronić się przed ukąszeniami komarów, należy:

  • dokładnie zakryć skórę – nosić spodnie i koszule z długimi rękawami,
  • nałożyć środek odstraszający owady na skórę (środki DEET) i odzież (środki z permetryną),
  • Spać pod siatką / moskitierą. Siatki na łóżka, szczególnie te owadobójcze, zapobiegają ukąszeniom komarów podczas snu.

Przed planowaną podróżą warto porozmawiać ze swoim lekarzem kilka miesięcy wcześniej, który ustali, czy konieczne jest zażywanie leków przed podróżą, w jej trakcie i po jej zakończeniu. Zasadniczo leki stosowane w celu zapobiegania malarii są tymi samymi lekami, które stosuje się w leczeniu choroby. Twój lekarz musi wiedzieć, kiedy i gdzie będziesz podróżować, aby pomóc Ci ocenić ryzyko infekcji i, jeśli to konieczne, przepisać lek, który najlepiej działa na rodzaj pasożyta malarii najczęściej występującego w tym regionie.

Korona na zęba dla ludzi, którym zależy na pięknym uśmiechu

Korona na zęba – inaczej korona dentystyczna – to „nasadka” w kształcie zęba, która jest umieszczana nad zębem – w celu jego zakrycia oraz przywrócenia jego kształtu i wielkości, wytrzymałości oraz poprawy jego wyglądu. Po umocowaniu korony całkowicie otacza całą widoczną część zęba, która leży na linii dziąseł i powyżej niej. Dla kogo przeznaczone jest to rozwiązanie? W jakich przypadkach sprawdzi się najlepiej?

Dlaczego potrzebna jest korona dentystyczna?

Korona dentystyczna pozwala uratować ząb, który został tak zniszczony przez próchnicę, że nie może utrzymać wypełnienia. Można również ochronić zęby dziecka o wysokim ryzyku próchnicy, zwłaszcza gdy dziecko ma trudności z utrzymaniem codziennej higieny jamy ustnej. Zastosowanie korony pozwala również konieczność stosowania znieczulenia ogólnego u dzieci w celu zapewnienia odpowiedniej opieki stomatologicznej. Korona na zęba może być potrzebna w następujących sytuacjach:

  • aby uchronić słaby ząb (na przykład przed próchnicą) przed złamaniem lub utrzymać razem części pękniętego zęba,
  • aby umożliwić korzystanie z zepsutego zęba lub zęba mocno zużytego,
  • do przykrycia i podparcia zęba z dużym wypełnieniem,
  • aby utrzymać most dentystyczny na miejscu,
  • do pokrycia zniekształconych lub mocno przebarwionych zębów,
  • do pokrycia implantu dentystycznego,
  • aby dokonać kosmetycznej modyfikacji.

Jakie rodzaje koron dentystycznych są dostępne na rynku?

Stałe korony mogą być wykonane ze stali nierdzewnej, w całości z metalu (takiego jak złoto lub inny stop), stopionej porcelany z metalem, całe z żywicy lub całe z ceramiki. Korony ze stali nierdzewnej to prefabrykowane korony, które są stosowane na zębach stałych przede wszystkim jako środek tymczasowy. Zasadniczo korony ze stali nierdzewnej są stosowane do zębów dziecięcych, ponieważ nie wymagają wielokrotnych wizyt u dentysty, dlatego są bardziej opłacalne niż korony na zamówienie i profilaktyczna opieka dentystyczna potrzebna do ochrony zęba bez korony. Metale te to stopy o wysokiej zawartości złota lub platyny albo stopy metali nieszlachetnych (na przykład stopy kobaltowo-chromowe i niklowo-chromowe).

Korona na zęba stopiona z porcelaną może być dopasowana kolorystycznie do sąsiednich zębów. Korony dentystyczne z żywicy są tańsze niż inne typy koron. Z czasem jednak zużywają się i są bardziej podatne na pękanie niż korony stopione w porcelanie z metalem. Korony pełnoceramiczne lub porcelanowe zapewniają lepsze dopasowanie kolorów naturalnych niż jakikolwiek inny rodzaj koron i mogą być bardziej odpowiednie dla osób z alergią na metal. 

Jakie problemy mogą pojawić się w przypadku korony dentystycznej?

Dyskomfort lub wrażliwość. Twój nowo koronowany ząb może być wrażliwy natychmiast po zabiegu, ponieważ znieczulenie zaczyna schodzić. Jeśli koronowany ząb ma nadal nerw, może wystąpić wrażliwość na ciepło i zimno. Dentysta może zalecić mycie zębów pastą do wrażliwych zębów. Ból lub wrażliwość występująca podczas gryzienia zwykle oznacza, że ​​korona jest zbyt wysoko osadzona. W takim przypadku należy dokonać poprawek. Inne spotykane problemy, to:

  • rozdrobniona korona,
  • luźna korona,
  • spadająca korona,
  • reakcja alergiczna – może wystąpić reakcja alergiczna na metale lub porcelanę zastosowaną w koronach, ale jest to niezwykle rzadkie.

Na jak długo wystarczają korony dentystyczne?

Korona na zęba może być wykorzystywana średnio od pięciu do 15 lat. Żywotność korony zależy od ilości „zużycia”, na jakie narażona jest korona, od tego, jak dobrze przestrzegane są dobre praktyki higieny jamy ustnej oraz od osobistych nawyków związanych z ustami (należy unikać odruchów, jak zgrzytanie lub zaciskanie zębów, żucie lodu, obgryzanie paznokci i używanie zębów do otwierania opakowań). Chociaż koronowany ząb nie wymaga specjalnej opieki, warto pamiętać, że sam fakt, że ząb jest koronowany, nie oznacza, że ​​ząb jest chroniony przed próchnicą lub chorobami dziąseł. 

Jakie wybrać studia, żeby zostać stomatologiem?

Stomatologia należy wciąż do przyszłościowych kierunków. Rozwój technologii i medycyny jeszcze nie pozwala nam na całkowite zabezpieczenie zębów, które nadal wymagają interwencji specjalistów. Za to dentyści mogą więcej zaproponować pacjentom, jeśli chodzi o zabiegi, leki oraz wypełnienia i precyzję wykonania. Jednak, by wykonywać ten zawód, należy zdobyć odpowiednie wykształcenie i zdobyć prawo do wykonywania zawodu. Jest to dziedzina, która wymaga ciągłego aktualizowania wiedzy i umiejętności. Jakie wybrać studia żeby zostać stomatologiem?

Dentysta, czyli kto?

Stomatolog (potocznie dentysta), to lekarzem specjalizujący się w:

  • działaniach profilaktycznych,
  • diagnozowaniu stanu uzębienia i jamy ustnej,
  • leczeniu chorób przyzębia i zębów,
  • korygowaniu ustawienia zębów,
  • poprawianiu działania i estetyki jamy ustnej (oraz mechaniki żucia).

Zakres działań wykonywanych przez lekarza różni się od jego specjalizacji. Jakie wybrać studia żeby zostać stomatologiem i wykonywać działania, zgodnie ze swoimi zainteresowaniami. 

Stomatologia – droga do zawodu

Stomatologia to złożona dziedzina. Jakie wybrać studia żeby zostać stomatologiem? Należy ukończyć trwające pięć lat, jednolite studia stomatologiczne. Zapisy przyjmowane są na akademiach medycznych lub na uniwersytetach medycznych w całym kraju. Aby dostać się na zajęcia akademickie, trzeba uzyskać wysokie wyniki z matury. Dotyczy to biologii, chemii lub fizyki na poziomie rozszerzonym.

Podczas studiów, adept stomatologii zdobywa wiedzę teoretyczną i praktyczną. Uczęszcza m.in. na zajęcia z anatomii, farmakologii i elementów związanych z działaniem żuchwy oraz jamy ustnej. Praktyki odbywają się w placówkach stomatologicznych i na oddziałach szpitalnych. Absolwent kierunku posiada ograniczone prawo wykonywania zawodu, na podstawie którego należy podjąć staż podyplomowy. Po jego wypełnieniu, absolwent zdaje egzamin państwowy lekarsko-dentystyczny. Po pozytywnym wyniku można dopiero ubiegać się o prawo do wykonywania zawodu w okręgowej izbie lekarskiej.

Oblicza stomatologii – jaką specjalizację wybrać

Wybierając się na stomatologię, student ma dziewięć specjalizacji do dyspozycji. Jakie wybrać studia żeby zostać stomatologiem o interesującej nas specjalizacji. Są to:

  • ortodoncję,
  • protetykę stomatologiczną,
  • epidemiologię,
  • chirurgię stomatologiczną,
  • zdrowie publiczne,
  • stomatologię zachowawczą z endodoncją,
  • stomatologię dziecięcą (pedodoncję),
  • chirurgię tworzowo-szczękową (które daje prawo na wykonywanie zabiegów stomatologicznych oraz korygowania szczęki – pourazowo i ze względu na procesy chorobowe).  

Predyspozycje indywidualne dentysty

Stomatolodzy wykonują swój zawód w bezpośrednim kontakcie z ludźmi. Dlatego powinni przejawiać duże umiejętności interpersonalne, tzw. kompetencje miękkie oraz charakteryzować się wysoką kulturą osobistą. Ponadto w gabinecie należy zbudować pacjentowi odpowiednią atmosferę, gdzie kluczowe znaczenie ma zaufanie i życzliwość. Ważna może okazać się umiejętność pracy z dziećmi. Obowiązkowo, dentysta powinien mieć pewne ręce.