Załamanie nerwowe lub psychiczne to termin opisujący okres intensywnego stresu psychicznego. W tym czasie nie osoba nie potrafi funkcjonować w życiu codziennym. Termin ten był kiedyś używany w odniesieniu do szerokiej gamy chorób psychicznych, w tym depresji, niepokoju, czy ostrego zaburzenia stresowego. Mimo że „załamanie nerwowe” nie jest już terminem medycznym, wiele osób używa go do opisania intensywnych objawów stresu oraz niezdolności do radzenia sobie z wyzwaniami życiowymi. Trzeba wziąć pod uwagę, że to, co inni postrzegają jako załamanie psychiczne, może być również niezdiagnozowaną chorobą psychiczną.

Nie ma jednej uzgodnionej definicji, co dokładnie załamanie nerwowe. Jest to ogólnie postrzegane jako okres, w którym stres fizyczny i emocjonalny staje się nie do zniesienia i zaburza zdolność do skutecznego funkcjonowania. Jak sobie radzić z tym stanem i dlaczego coraz więcej ludzi cierpi na załamanie nerwowe?

Załamanie nerwowe – objawy

Podczas wejścia w załamanie mogą wystąpić objawy fizyczne, psychiczne i behawioralne. Objawy załamania nerwowego różnią się w zależności od osoby. Przyczyna może również wpływać na występujące objawy. Ponieważ termin ten nie jest już używany w środowisku medycznym, załamanie nerwowe opisano przy użyciu szerokiej gamy objawów. Obejmują one:

  • objawy depresyjne, takie jak utrata nadziei i myśli samobójcze lub samookaleczenia,
  • lęk związany z wysokim ciśnieniem krwi, napiętymi mięśniami, lepkimi rękami, zawrotami głowy, rozstrojem żołądka oraz drżeniem,
  • bezsenność,
  • omamy,
  • ekstremalne wahania nastroju lub niewyjaśnione wybuchy,
  • ataki paniki, które obejmują ból w klatce piersiowej, oderwanie się od rzeczywistości i siebie, ekstremalny strach i trudności w oddychaniu,
  • paranoja, taka jak wiara w to, że ktoś cię obserwuje lub prześladuje,
  • retrospekcje zdarzenia traumatycznego, które mogą sugerować niezdiagnozowane zespół stresu pourazowego (PTSD).

Ludzie doświadczający załamania nerwowego mogą również wycofać się z rodziny, przyjaciół i współpracowników. Oznaki takiego wycofania obejmują m.in. unikanie funkcji i zaangażowania społecznego, do izolowania się w domu włącznie. Zdarza się, że osoby chore przez kilkanaście dni lub wcale nie wychodzą do pracy. Odbija się to także negatywnie na jakości snu, jedzenia, czy dbałości o higienę. Dlaczego więc coraz więcej ludzi cierpi na załamanie nerwowe? Przypatrzmy się czynnikom ryzyka, które stają się bardzo powszechne. 

Załamanie nerwowe – czynniki ryzyka

Załamanie nerwowe ma swoje źródło w intensywnym stresie lub gdy jest on przewlekły. Do głównych bodźców wyzwalających zaliczymy czynniki zewnętrzne wynikające z nieprawidłowego stylu życia, który dość mocno charakteryzuje współczesny świat. Możemy do nich zaliczyć:

  • uporczywy, przewlekły stres w pracy,
  • poważne problemy finansowe,
  • poczucie wykluczenia,
  • słaby sen i niezdolność do relaksu,
  • nieprawidłowy tryb życia (zły sen, odżywianie, brak aktywności).

Ponadto załamanie mogą wyzwolić ostatnie traumatyczne wydarzenia, takie jak śmierć w rodzinie; poważna zmiany w życiu, takie jak rozwód; czy przewlekłe schorzenia. Niektóre istniejące czynniki mogą zwiększać prawdopodobieństwo załamania nerwowego. Zaliczyć można do nich osobistą historia zaburzeń lękowych, lub taka historia w rodzinie oraz niedawne obrażenia albo choroby, które utrudniają codzienne życie. Oczywiście za sytuację nie musi odpowiadać pojedynczy element. Największy wpływ ma kombinacja kilku negatywnych czynników pojawiających się w krótkim czasie. Jak widzimy, przy intensywności i wyzwaniach dzisiejszego świata, możemy być nieustannie wystawieni na bodźce odpowiadające za wywołanie załamania nerwowego. 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *