Kiła to infekcja bakteryjna zazwyczaj przenoszona przez kontakt seksualny. Choroba zaczyna się od bezbolesnego zakażenia – zwykle na narządach płciowych, odbytnicy lub w jamie ustnej. Kiła rozprzestrzenia się między ludźmi poprzez kontakt skóry z błoną śluzową. Po początkowej infekcji bakterie kiły mogą pozostawać uśpione w ciele przez dziesięciolecia, zanim ponownie staną się aktywne. Wczesną kiłę można wyleczyć, czasami jedną dawką penicyliny. Bez leczenia kiła może poważnie uszkodzić serce, mózg lub inne narządy i może zagrażać życiu. Kiła może być również przenoszona przez matki na nienarodzone dzieci. Jak nie dostać kiły? Co jeszcze powinniśmy o niej wiedzieć?

Zakażenie kiłą – objawy

Kiła rozwija się etapami, a objawy różnią się na każdym etapie. Symptomy mogą się jednak  nakładać, a objawy nie zawsze występują w tej samej kolejności. Można być zarażonym kiłą i od lat nie zauważać żadnych objawów. Rodzaje syfilisu są następujące:

  • kiła pierwotna (mała, lekko bolesna rana, szybko gojąca),
  • kiła wtórna (nawrót choroby, z nieswędzącą wysypką na całym ciele, pojawiają się owrzodzenia oraz objawy grypy),
  • kiła utajona (brak objawów może trwać latami),
  • kiła trzeciorzędowa (dotyka do 30% nieleczonych osób – może uszkodzić mózg, nerwy, oczy, serce, naczynia krwionośne, wątrobę, kości i stawy. Problemy te mogą wystąpić wiele lat po pierwotnej, nieleczonej infekcji),
  • kiła nerwowa (na każdym etapie choroba może powodować uszkodzenie mózgu i układu nerwowego lub oka),
  • kiła wrodzona (dotyczy niemowląt – istnieje duże zagrożenie ciąży i zdrowia dziecka). 

Kiła – czynniki ryzyka

Jeśli zastanawiacie się, jak nie dostać kiły, warto zwrócić uwagę na czynniki ryzyka. Przyczyną choroby jest bakteria o nazwie Treponema pallidum. Najczęstszą drogą przenoszenia jest kontakt z osobą zakażoną podczas aktywności seksualnej. Bakterie dostają się do organizmu przez niewielkie skaleczenia lub otarcia skóry oraz błon śluzowych. Kiła jest zakaźna w początkowym i wtórnym stadium, a czasem we wczesnym okresie utajonym. Dużo rzadziej kiła może rozprzestrzeniać się poprzez bezpośredni, niezabezpieczony bliski kontakt z aktywną zmianą chorobową (na przykład podczas całowania) lub przez zakażone matki na swoje dzieci podczas ciąży albo porodu (kiła wrodzona).

Warto pamiętać, że syfilisu nie można rozprzestrzeniać za pomocą tej samej toalety, wanny, ubrania lub przyborów kuchennych, ani z klamek, lub basenów. Co ważne, po wyleczeniu kiła nie powraca sama. Do czynników ryzyka należy zaliczyć:

  • prowadzenie aktywności seksualnej bez zabezpieczeń,
  • prowadzenie aktywności seksualnej z wieloma partnerami.

Jak nie dostać kiły? Profilaktyka

Niestety nie ma szczepionki przeciwko tej chorobie. Jak nie dostać kiły i zapobiec się jej rozprzestrzenianiu? Warto postępować zgodnie z poniższymi sugestiami:

  • Jedynym pewnym sposobem na uniknięcie kiły jest powstrzymanie się od seksu z nieznanym / nieprzebadanym partnerem. 
  • Kolejny element to pozostawanie w monogamicznym związku.
  • W aktywności seksualnej wykorzystywanie prezerwatyw lateksowych. Prezerwatywy mogą zmniejszyć ryzyko zachorowania na syfilis, ale tylko wtedy, gdy prezerwatywa obejmuje rany kiły.

Bardzo ważne w przypadku pozytywnego testu na kiłę jest, by partnerzy seksualni – w tym obecni i byli (z ostatnich trzech do dwunastu miesięcy) partnerzy zostali poinformowani, aby mogli zostać poddani testom i podjąć ewentualne leczenie. Oficjalne, poufne powiadomienie partnera może pomóc ograniczyć rozprzestrzenianie się choroby. Praktyka kieruje także osoby zagrożone w kierunku poradnictwa i właściwego leczenia. Jest to szczególnie ważne ze względu na możliwość wielokrotnego i ponownego zarażenia partnerów seksualnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *