Choroba hashimoto to zapalenie tarczycy, które jest trudne do zdiagnozowania. Może ona przebiegać bezobjawowo, co prowadzi do nieodwracalnych uszkodzeń wspomnianego gruczołu. Leczenie polega jednak na eliminowaniu skutków, a nie przyczyny schorzenia. Co trzeba wiedzieć i jak zapobiec pojawieniu się tej choroby?

Co to jest Hashimoto?

Choroba hashimoto jest chorobą autoimmunologiczną, która wpływa negatywnie na układ odpornościowy pacjenta. Hashimoto, czyli przewlekłe limfocytowe zapalenie tarczycy, atakuje zdrowe komórki i tkanki organizmu, zamiast bakterii czy wirusów. Wywołuje przewlekły stan zapalny, a jego przyczyny nie są do końca znane. Prawdopodobnie duże znaczenie mogą mieć predyspozycje genetyczne, czynniki hormonalne, tryb życia oraz inne schorzenia autoimmunologiczne, takie jak: cukrzyca typu 1, bielactwo, łuszczyca, toczeń, celiakia oraz niedoczynność kory nadnerczy.  Choroba hashimoto może przebiegać przez długi okres bezobjawowo, co może prowadzić do trwałej niedoczynności tarczycy, a tym samym powodować spowolnienie wielu funkcji organizmu. Przeważnie na tę chorobę chorują częściej kobiety niż mężczyźni, ze względu na wyższe występowanie estrogenu.

Objawy choroby hashimoto

Istnieją duże trudności we wczesnym zdiagnozowaniu, gdyż choroba hashimoto przebiega często bezobjawowo. Zapalenie tarczycy może trwać latami, a dopiero przy znacznym uszkodzeniu tkanki tarczycowej skutkuje występowanie niepokojących objawów, z którymi pacjenci zgłaszają się do lekarza. Objawami mogą być:

  • przyrost masy ciała,
  • wypadanie włosów,
  • problemy z pamięcią i koncentracją,
  • problemy zajście w ciąże,
  • zaburzenia cyklu miesiączkowego,
  • poronienia,
  • łamliwość paznokci,
  • senność,
  • obrzęki,
  • częste zmęczenie,
  • niskie ciśnienie krwi,
  • ciągłe.

Sposoby leczenia

W pierwszej kolejności musimy zgłosić się do lekarza rodzinnego, gdy zauważymy jakiekolwiek objawy, a także w sytuacji, gdy ktoś z naszej rodziny chorował na hashimoto. Kiedy diagnoza zostanie postawiona, lekarz zleci odpowiednią terapię. Polega ona na leczeniu niedoczynności tarczycy, czyli na przyjmowaniu brakujących hormonów tarczycowych. Leczenie farmakologiczne opiera się na przyjmowaniu lewotyroksyny, który ma takie samo działanie jak naturalny hormon wytwarzany w gruczole tarczycowym. Systematyczne przyjmowanie leków prowadzi do prawidłowego stężenia TSH oraz przywrócenia właściwego funkcjonowania organizmu. To terapia hormonalna jest jedyną metodą leczenia. 

Hashimoto a ciąża

Istnieją pewne zależności pomiędzy chorobą hashimoto a ciążą. Kobiety, które borykają się z tym zapaleniem, mogą mieć duże trudności z powiększeniem rodziny, co wynika z problemów z jajeczkowaniem. Związane jest to z zaburzeniem układu odpornościowego kobiety, a także z odrzuceniem płodu przez układ immunologiczny. Bardzo często kobiety, przy odpowiednim wyrównaniu poziomu hormonów tarczycy, mogą zajść w ciążę, a następnie urodzić zdrowe dziecko. W jej trakcie kobieta nie powinna zaprzestawać przyjmowania leków. Wyrównany poziom hormonów w pierwszym trymestrze ciąży jest bardzo ważny, gdyż wtedy dochodzi do powstawania narządów i układów dziecka. Nieleczona niedoczynność tarczycy może bowiem spowodować przedwczesny poród, ryzyko zgonu płodu lub noworodka, upośledzenie umysłowe lub inne zaburzenia w rozwoju dziecka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *